VERNER PANTON (1926-1998) kształcił się w Technikum w Odense a potem studiował architekturę Królewskiej Akademii Sztuki w Kopenhadze, którą ukończył w 1951 roku.

Uczył się od najlepszych! Oświetlenia - od znakomitego Paula Henningsena. Był zaprzyjaźniony z Hansem Wegnerem. Pracował jako wspólnik z Arne Jacobsenem, razem współpracowali nad eksperymentalnymi meblami, projektując dobrze znany fotel \"ANT\"(1951-1952) Jacobsena. W 1955 roku Panton założył własne biuro projektowe będąc już znanym ze swoich innowacyjnych propozycji. W tym samym roku Jego\"Bachelor\'s Chair\" i \"Tivoli Chair\" zaczęła produkować manufaktura Fritz\'a Hansen\'a. Jego znane krzesła\"CONE\" zaprojektowane do czerwonego wnetrza (1958 rok), którego kontynuacją było HEART CHAIR (1959) zaczęła produkować nowo otwarta firma PLUS-LINJE. Otrzymał wielkie uznanie za liczne krzesła, oświetlenie, tekstylia. Znany jest z wielu niekonwencjonalnych, szokujących projektów. Z pasją uczestniczył w eksperymentach z nowymi materiałami- Przezroczystymi tworzywami sztucznymi, plastikiem. Bawił się KOLOREM! Zmęczony Danią, wyjeżdża do Cannes w 1962 roku, ale na stałe osiedla się wraz z przyszłą żoną Marianne Person-Oertenheim w Bazylei. Rozpoczyna współpracę z VITRĄ. \"FLYING CHAIR\"- żartobliwy, fantazyjny mebelek stał się hitem na Targach Mebli w Kolonii. W 1967 roku powstał \"PANTON CHAIR\"- Eleganckie, seksowne i pierwsze wykonane z jednego kawałka plastiku najnowszą technologią zostało IKONĄ DESIGNU. Błyszczący, czerwony model \"PANTON CHAIR\" w magazynie \"NOVA\" w 1970 roku reklamowane było z hasłem: \"Jak rozbierać się przed swoim mężem\" W 1973 roku powstaje \"SYSTEM 1-2-3\"- tworzony jako wielofunkcyjny fotel - pojedynczy , łączony po dwa - trzy -cztery tworząc sofy. Lata 70-te , pomimo licznych nagród, były dla Pantona początkiem stopniowego odsunięcia się z centrum sceny Designu. Był to czas \"post- Wietnamu\", gdzie optymistyczne projekty Vernera Pantona wydawały sie cyniczne. Wszystko zmienia się w latach 90-tych, gdy Peter Saville wybiera \"SHELL LAMP\" jako najważniejszy punkt fotografowanego mieszkania w Londynie, a 1995 roku na okładce brytyjskiego wydania \" Vogue\" pojawia się \"PANTON CHAIR\" wraz z modelką Kate Moss występującą nago. Jego meble znów trafiły do produkji. Verner Panton umiera w Kopenhadze, 12 dni przed otwarciem jego retrospektywnej wystawy pt. \"Światło i kolor\" w Trapholtmuseum w Kolding, Dania.

PHILIPPE STARCK studiował w Ecole Nissin de Camondo. Uczciwy, entuzjastyczny obywatel dzisiejszego świata, uważał za swoją powinność podzielić się z nami swą wywrotna wizją lepszego świata.

Uznany już od lat młodzieńczych za świetnego projektanta architektury, wnetrz, mebli i wszelkich drobiazgów, upiększających je. Sam Prezydent MITTERAND w 1982 roku zlecił Mu nadzorowanie przebudowy jego prywatnego apartamentu na Polach Elizejskich, po czym zaczyna prace nad wnętrzami Cafe Costes w Paryżu. Oba te projekty znacząco podwyższyły jego reputację na świecie jako designera. Już jako \"superstar designu\" projektuje hotele, sklepy, rezydencje, meble,oświetlenie w Nowym Jorku, Tokio, Madrycie, Francji. Wszystkie jego projekty przybierają charakterystyczne nazwy i formy. Współpracuje z znakomitymi manufakturami: Vitra, Disform, Baleri, XO, Alessi, Flos itp. Zawsze zwracał uwagę na nasze marzenia, pragnienia, nasze potrzeby ale i odpowiedzialność za przyszłość. Jako cel nadrzędny przyjął uczynienie ze swojej pracy obywatelki akt.

ANDREW WARHOL- Już za życia stał się legendą. Tylko o nielicznych tak wiele pisano ( i plotkowano) jak o nim. W tłumie sprawiał wrażenie istoty nie z tego świata; zawsze nieśmiały, uprzejmy, przeważanie uśmiechnięty i troche nieobecny, ucieleśnienie marzeń Amerykanów o karierze chłopca pomywacza przemieniającego się w milionera. (Nigdy nie był pomywaczem). Data jego przyjścia na świat jest przedmiotem sporów. Często wymienia sie 6 czerwiec 1928 roku. Nie ulega wątpliwości data śmierci- 22 lutego 1987 rok oraz miejsce urodzin- Pensylwania- Forest City.

Andy Warhol to nazwisko, które przyjął po przeprowadzce do Nowego Jorku w 1949 roku- hałaśliwej metropolii z elektryzującą atmosferą, wyniszczajacą pośpiechem- synonim AMERYKI! Z wykształcenia był grafikiem reklamowym, ale uważał się za Artystę! Wykreowana przez niego osobowość irytowała świat sztuki, wstrząsnęła nim i zmieniła go. Niesamowicie małomówny, pozostawił po sobie mnóstwo wypowiedzi, aforyzmów i dwie AUTOBIOGRAFIE. Rzadko rezygnował z uczestniczenia w wydarzeniach życia publicznego chętnie jednak korzystał z zastępujących go sobowtórów. Umiejętnie sprzedawał samego siebie, kierując 18-to osobową firmą. Sam o sobie mówił, że jest \"BUSINESS-ARTIST\", a pieniadze dopiero czynią sztukę piekną. Ta fascynująca umiejetność łączenia interesów ze sztuką wzbudzała zachwyt i zazdrość. Stosunkowo szybko odniósł sukces. Na poczatku pracował jako grafik reklamowy dla magazynów mody: \"Glamour\", \"Vogue\" i \"Harper\'s Bazaar\" konsekwentnie dążąc do zdobycia miana artysty i to prawdziwego Artysty(seria \"Golden Shoes\") Zdobywa wiele nagród w dziedzinie grafiki reklamowej: m.in.\"Art Directors\' Club Medal\" Na początku lat 60-tych zmienił krąg zainteresowań z reklamy na rysunki, niedługo później obrazy, przedstawiające banknoty dolarowe, puszki na zupy, butelki do coca-coli i ketchupu, wykorzystywał komiksy z Dickiem Tracy, Popeyem i Supermenem. Powstają pierwsze obrazy wykonane w technice sitodruku, z motywem gwiazd Hollywoodu. Odwrócił się od eleganckich sklepów w stronę supermarketów, od muzyki klasycznej na pop. Motywów szukał w\"gorszych\" miejscach. Przedmioty epoki masowej cywilizacji nobilitował do rangi dzieł sztuki. Staje się uznanym artystą POP-ARTU! \"Zrób to sam\"- to obraz, który jest symbolem zmiany techniki w rozwoju artysty. Rozpoczyna cykl obrazów katastroficznych \" Seria śmierci\". Marilyn Monroe wybiera jako temat swoich prac dopiero po jej śmierci, umieszczając Ją w tym cyklu tuż po \"129 DIE IN JET\". Zaczyna tworzyć filmy \"Undegrand\": (\"Sleep\", \"Empire\", \"Flash\",\" Trash\"), W kolejnych latach powstaje ich ponad 75. Pracuje nad róznymi videoclipami i w prywatnej stacji \"Andy Warhol TV\". 3 lipca 1968 zostaje postrzelony i zraniony w sposób zagrażający jego życiu. Po serii wizerunków z Mao Tse Tungiem otrzymuje wiele zleceń na portrety. Ukazują się serie \"Skulls\", \"Sierp i młot\", \"10 Athletes\", \"Reversals\", \"Retrospectives\", \"Oxidations\". Poza tym powstają serie, których pierwowzorem są słynne dzieła sztuki jak: \"Narodziny Wenus\"- S. Botticellego czy \"Ostatnia wieczerza\"-L. da Vinci. Jako ostatnie serie obrazów powstają portrety Lenina i Autoportrety.

Salvador Dalí, właśc.: Salvador Domènec Felip Jacint Dalí  i Domènech, marquès de Dalí de Púbol (ur. w 1904 roku w Figueres,Hiszpania, zm. w 1989 roku tamże) –hiszpański malarz, jeden z najbardziej znanych na świecie surrealistów. Jest również jednym z bardziej rozpoznawalnych artystów XX wieku. Postrzegany bywał jako skrajny ekscentryk, wymyślił własną metodę \"paranoiczno-krytyczną\". Jego postępowanie budziło wiele kontrowersji, nawet po śmierci.

" Wybrałem ten zawód, bo chciałem, by wszystko dookoła było piękniejsze i zwracało na siebie uwagę" tak Bjorn Wiinblad odpowiadał na pytanie dziennikarzy, dlaczego został designerem. Bjorn Wiinblad – wszechstronnie utalentowany, błyskotliwy, niezwykle popularny na całym świecie artysta o wielkim dorobku w dziedzinie plakatu, ilustracji książkowej, scenografii teatralnej, projektowania tkanin, gobelinów, szkła, porcelany, ceramiki oraz wystroju wnętrz- urodził się w Kopenhadze 20 września 1918 roku. Już od dzieciństwa interesował się sztuką. Grał na pianinie i flecie, malował i rysował. Jako dziecko zawsze zadziwiał przyjaciół i rodzinę pięknymi prezentami, które sam zaprojektował i wykonał. Uwielbiał czytać wszystkie książki, które wpadły Mu w ręce. W latach 1940-1943 studiował na znakomitej uczelni Academy of Art w Kopenhadze. Jego pierwsze projekty to ilustracje do książek i teatralne plakaty. Za cykl ilustracji do bajki Hansa Christiana Andersena „Świniopas” otrzymał nagrodę, a w 1987 roku z rysunków tych powstał krótkometrażowy film animowany. Początek Jego fascynacji z porcelaną rozpoczęła się po spotkaniu z dyrektorami manufaktury ceramiki Nymolle w 1946 roku. Skomplikowaną techniką nanosił kolorowe, baśniowe wzory, postacie i sam wypalał przeróżne przedmioty ceramiczne. Jego baśniowe, cudaczne postacie mają wspólne cechy jak: zaokrąglone głowy i ręce, ubrane niby w XIX- wieczne kostiumy. Często otoczone przez naturalne elementy: wijącą się winorośl, kwietne wianki, drzewa, ptaki. W latach 40-tych XX wieku, kiedy wzornictwo skandynawskie było bardzo ascetyczne, propozycje Bjorna Wiinblada zaskakiwały różnorodnością i bogactwem motywów dekoracyjnych oraz pełnią barw. W każdym dziele tego autora widać baśniową poetykę pełną ciepła, pogody i radości życia. Ten nadzwyczaj utalentowany artysta potrafi czerpać inspiracje z wielu różnych źródeł – muzyki, literatury, natury. To synteza wszystkich dziedzin sztuki. Jego poszukiwania twórcze w coraz to nowszych dziedzinach sztuki uniemożliwiają zaszufladkowania jego twórczości. Gdy w 1956 roku spotkał się z Filipem Rosenthalem w Kopenhadze, od razu wiadomo było, że współpraca ta przyniesie następne dzieła. Dla manufaktury Rosenthal, Wiinblad projektował od 1957 roku ( Serwis „Romanze”, „Lotos” a przede wszystkim najbardziej znany serwis „ Czarodziejski Flet”) Czarodziejski Flet to wielkie marzenie Wiinblada, aby zilustrować na porcelanie reliefami, operę Mozarta o tym tytule. Zawsze fascynował Go TEATR. Nie tylko był autorem plakatów teatralnych, ale również projektował scenografię i kostiumy. Współpracował z największymi teatrami w Danii i USA. Umarł 8 czerwca 2006 roku. Muzea na całym świecie pochwalić się mogą pracami Wiinblada w swoich zbiorach: Museum of Modern Art w Nowym Jorku, muzeum Victorii i Alberta w Londynie, Narodowe Muzeum w Sztokholmie. Jego dzieła są cenione i uznane za unikatowe. Coraz częściej poszukiwane przez kolekcjonerów na całym świecie.

\"Ofiarować jak najwięcej najlepszych rzeczy jak największej liczbie ludzi za jak najmniejsze pieniądze.\" oto motto Państwa CHARLES\'a i RAY EAMES- teamowi małżonków uznanych za jednych z najsłynniejszych projektantów XX wieku. Przez całe lata właśnie tak czynili, pozostawiajac po sobie niepodważalne dziedzictwo charakterystycznych tylko Im projektów. Zasłużyli się nie tylko wspaniałymi meblami jak :-krzesło model DSW,RAR ,DKR, Plywood group LCM,LCW; STOOLS, LA CHAISE czy LAUNGE CHAIR; PLYWOOD ELEPHANT; EAMES STORAGE UNIT ESU BOOKCASE, ale projektami Domów ( CASE STUDY HOUSES), filmami( Powers of Ten) serią wystaw prezentujących na całym świecie Ich dorobek artystyczny. W swoim biurze na 901 Washington Boulevard (Venice, Kalifornia), projektowali swe niezwykłe \"wizje\" tego jak ulepszyć życie wszystkim ludziom. Razem zachwiali światem designu, ulepszając to wszysko czym tylko się zainteresowali. Dogłębnie analizowali każdy przedmiot starając się zrozumieć jego istotę. Pomimo licznych osiągnięć światowego designu wyłaniającego się przez dziesięciolecia, żadne nie wniosło tak wiele wśród projektu krzeseł jak EAMES CHAIR-pierwsze tak wnikliwie opracowane od czasu Krzesła Breuera z 1928 roku. Potem nastąpiła seria wprawiających w konsternację: zabawek, filmów, wykładów, pierwszych prezentacji multimedialnych, wystaw oraz trzech generacji krzeseł, najwyżej nagradzanych. Dziś miłośnicy designu mogą cieszyć swe oko dzięki takiej wnikliwości, geniuszowi i wielkiej wrażliwości CHARLES\'a i RAY EAMES\'ów. \" Cokolwiek Ray dotknie zmienia sie w piękno\"- tak mówił o żonie Charles\'a Joseph Giovannini. To Ona dbała o formę i estetykę przedmiotów, On zaś poświęcałwięcej czasu na eksperymenty technologiczne-np. krzesła z formowanej sklejki Charles Eames urodził się w St. Louis, Missouri 17 czerwca 1907 roku. W Washington University w St. Louis gdzie uczęszczał na kurs architektury............... RAY Kaiser pochodziła z Sacramento w Kalifornii. Urodziła się 15 grudnia 1912 roku Studiowała malarstwo w Nowym Jorku, potem przeniosła się do Cranbrook na wydział tkactwa. Pomagała Eames\'owi i jego przyjacielowi Eero Saarinenowi w przygotowaniu prac na konkurs \" Wzornictwo organiczne w wyposażeniu domu\"organizowany przez Muzeum of Modern Art w Nowym Jorku. Konkurs wygrali.